Dogu illerindeki bir aganin en büyük zevki, kar üzerine çisiyle
imzasini
atmakmis. Bu nedenle kar yagmaya basladigi andan itibaren köyde
hayvanlar
dahil hiç kimse sokaga çikamazmis. Kar biraz kalinlasinca, aga sirtina
kürkünü giyer ve köy meydanina gelirmis. Yaninda da en yakin yardimcisi
Haso. Aga sirtini köye dogru döner sonra sorarmis:
"Ula Hasso, ahali bakiy mi?"
Hasso cevap verirmis:
"Evet agam, hepisi de bir olmus, pencerelerden bakir."
Aga çisiyle karin üzerine imzasini atarmis "Abdullah Cizrelioglu",
sonra
da bir nokta koyarmis ve sorarmis:
"Hala bakirler mi?"
"He agam, hem bakirler hem de çilgin gibim alkislirler."
Her sene ayni tören sürermis.
Aradan 7 yil gecmis. Aga yine kar tuttuktan sonra çikmis köy meydanina.
Sormus Hasso'ya:
"Ahali bakir mi?"
"He agam bakirler, köpekler, kediler bile camdadir."
Aga adini yazmaya baslamis "Abdullah" diye. "Cizreli" demis ki,
kalakalmis, çünkü yas geregi prostat. Halka
rezil olmak var. Alçak sesle Hasso'ya sormus:
"Bakirler mi?
"He agam bakirler de, sen ne diye durdin ögle?"
Aga çaresiz "Ula gel yanima, arkani dön ahaliye, tamamla sunu" diye
emretmis. Hasso bir an durmus, sonra çisini yapmaya hazirlanmis ve
aganin kulagina egilmis:
"Agam" demis, "Kirk yildir kafama vurdin salak dedin, sirtima vurdin
aptal dedin. He bu kulun okumayi yazmayi sökemedi ki, ucuni tut da yazinin
devamini sen yaz."
Kissadan hisse, alinacak ders:
"Isini gördürecegin adamin egitimini sakin ihmal etme yoksa...
tutarsin