yalanci çocuk

afacan cocugun dogumgunudur ve annesinden bi kırmızı bisiklet ister. annesi ona bisikleti hakketmedigini ve tanriya suclarini itiraf ettigi bi mektup yazmasini soyler. çocuk odasına gider ve baslar yazmaya,
- tanrim beni hep yalan soyledigim icin affedin. soz veriyorum bi daha olmicak. bugun benim dogumgunum ve sizden kırmızı bi bisikler istiyorum...
çocuk mektubu yirtar atar cunku gunahlari o kadarcik degildir.
ikinci mektubu yazmaya karar verir,
- tanrim beni hep yalan soyledigim icin ve annemi hic dinlemedigim icin affedin. bi daha olmicak soz veriyorum. bugun benim dogumgunum sizden kırmızı bi bisiklet istiyorum...
ve bu mektubuda yirtar cunku bunlarda isledigi butun gunahlar degildir. ve baslar ucuncu mektuba. yine olmaz ve afacan çocuk baska bi yol denemek icin annesinden izin alir ve kiliseye gider. bunu goren annesi cok sevinir ve yaramaz oglunun akillandigini sanar.
kucuk çocuk kilisede gider meryem annenin heykelinin yanına ve saga sola baktıktan sonra onu cantasina koyar ve eve goturur. evde yine odasına cikar ve tanriya son mektubunu yazar,
- bana kırmızı bisikleti al, annen elimde rehin, onu bir daha gormeyebilirsin..