Şamar

Bir Yüzbaşı ile emir eri bir trende yolculuk ediyorlar. Ayni

kompartmanda çok alimli bir kiz ile annesi de var. Başka kimse yok. Bu iki grup birbirlerini tanimasa da yolculuk sırasında tanisiriz diye çok yakın oturmuşlar. Derken tren bir tünele giriyor, ortalık karariyor. Bir öpücük sesi ve ardından -sirraaak- çok siddetli bir samar sesi duyuluyor. Tren tünelden çıkıyor. Herkes şaşkın ne oldu diye birbirine bakıyor.

*Genç kiz düsünüyor; (Benim yerime annemi öperlerse, iste böyle samari yerler..)

*Kızın annesi düsünüyor; (Helal benim kiza, öpüldü ama, hemen samari yapistirdi..)

*Yüzbaşı düsünüyor; (Ulan asker kizi öptü, samari ben yedim...)

*Asker gülümsüyor; (Intikamimi aldım daa. Havaya bir öpücük yüzbasiya bir şamar!!)