İkinci dünya savaşından önce bir gün savaş rüzgarları eserken, birbirlerini çok seven karı-koca birbirlerini her aldatışlarında bir tabağın içine bir tane pirinç koymak için anlaşmışlardı.
Aylar sonra savaş başlamış, bir sürü rezillik ve sıkıntılardan sonra bitmişti.
Adam bir gün tabakları getirdi. Kendi tabağında iki tane pirinç vardı, karısındakinde hiç yoktu. Sıkılarak:
- Özür dilerim karıcığım, savaş zamanında birbirimizden epey uzak kaldık, bu arada istemeyerek iki defa şeytana uydum. Senden utanıyorum beni affet, diye üzüntüsünü dile getirirken, kadın:
- Üzülme hayatım savaş sırasında herşey olabilir, hem aylardır yediğimiz pilavların pirincini nerden aldığımı sanıyorsun?
Henüz oy yokYazdır