Ne olur kim olduğunu bilsem Pia'nın
Ellerini bir tutsam ölsem
Böyle uzak seslenmese
Ben bir şehre geldiğim vakit
O başka bir şehre gitmese
Otelleri bomboş bulmasam
İçlenip buzlu bir kadeh gibi
Buğlanıp buğlanıp durmasam
Ne olur sabah karşı rıhtımda
Çocuklar pia'yı görseler
Bana haber salsalar
İçimi büsbütün yıldız basar
Bir hançer gibi çıkıp giderim
Ben bir şehre geldiğim vakit
O başka bir şehre gitmese
Singapur yolunda demeseler
Bana bunu yapmasalar yorgunum
Üstelik parasızım pasaportsuzum
Ne olur sabaha karşı rıhtımda
Seslendiğini duysam Pia'nın
Sırtında yoksul bir yağmurluk
Çocuk gözleri büyük büyük
Üşümüş ürpermiş soluk
Ellerini tutabilsem Pia'nın
Ölsem eksiksiz ölürdüm
ATİLLA İLHAN
