Bir gün ablamla çeşmeye su almaya gittik gece yarısıydı ben kormuyordum geceleri ablam çok korkuyordu ama neyse cesaretini toplayıp çeşmeye doğru yol aldık çeşme baya uzaktı bizim evden çeşmenin orda mezarlık vardı ve biraz ileriside ormanlıktı.Biz çeşmeye vardık ben suyu dolduruyordum ablam birden mezarlığın oraya bakmış bembeyaz birşey görmüş ama ablam bana belli etmemişti.Ben suyu doldurdum neyse eve götürdük.Babamlar amcamlara gittiler.Tabikide biz yedi kardeş evde yanlız kaldık.amcamın kızlarıda bizdeydi biz evde yanlız oturuyordu eve korkunç hikayeler anlatıyorduk ablam çok kormuştu ve mezarlığın orda gördüğü şeyi anlattı ve biz çok korktuk,ne yapcağımızı bilmiyorduk aklımıza amcamlara gitmek gelmişti ama hava çok karanlıktı amcamların evi ormanın içinden geçiyordu.Ve birden telefon çaldı.Ben:
-Alo,dedim
-Siz kimsiniz,dedim.
Arayan babamdı.Bana:
- Amcanlara gelin, dedi.
Telefonu kapattık biz 12 çocuktuk çok kişi olduğumuz için doğruca amcamlara yol aldık ormanın içindeydik çok korkuyorduk ve ablamın gördüğü şeyi gödük bararak koşmaya başladık ama ablam geride kalmıştı.Ablamı yakalamıştı ve dooğruca ormana götürüp mezarlığın içine koydu ve üzerini kapatıyordu biz doğruca onu peşinden koşmaya başladık.ablamın mezarın içine kapatıyordu sonra abalm dedi ki:
-BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM,DEDİ.
Ve o şey birden bire yok olmuştu ablamı çıkardık çok korkuyorduk mezarlıktan çıktık amcamın evine gittik bu olanları anlatık ama inanmamışlardı.
Çünkü böyle bir şakayı bir kere daha onlara anlatmıştık.
Siz siz olun böyle bir şeylerle dalga geçmeyin ve büyüklere böyle yalan söylemeyin başınıza daha kötüsü gelir.
Biz bu oldan zor kendimizi koparladık.Büyüklerimiz bu olaya inandılar.Çünkü abalam çok kötüydü psikiyatris tedavisiyle iyileşti ve bir daha o ormanlık yerlerden gece geçmiyoruz,gündüz geçsek bile büyüklerimizle geçiyoruz.
Bu olay kesinlikle gerçektir.