Bir zamanlar bi mahallede kimsesiz adamin biri yasarmış, adam küfürbaz mı küfürbaz
ağzını açınca küfürle başlıyormuş söze. Öyleki insanlar bununla konuşmaz olmuş.
Bir gün bu adam yan mahalleden bir kıza aşık olmuş. "Bu kızı bana istemeyen ibne"
vermeyen puşttur" demiş. Arkadaşları olmaz demiş senin gibi küfreden birine kimse
kız vermez demişler. Fakat adamın artan ısrarlarına dayanamayıp tamam demişler.
Ama "kızı istemeye gidince sen hiç ağzını açmayacaksın, yoksa işleri bombok edersin"
demişler. Gel zaman git zaman kız isteme günü gelmiş çatmış hep beraber gitmişler kızın evine..
Evin kızı çayları getirmiş. Derken sohbet koyulaşmış. Ama gel görki bizimki çayından bir
yudum bile almamış. Kızın babası dayanamayıp sormuş hayrola evladım neden içmiyorsun
bi derdin mi var? demiş.
Bizimki de dayanamamış ve:
"İÇECEZ İÇECEZ DE BU AMINA KODUUMUN ÇAYINI Y...A MI KARIŞTIRACAZ"
