Sevgili Oğlum!
Hızlı okumadığını bildiğim için bu mektubu yavaş yavaş yazıyorum.
Bir gazetede, "insanların başına, genellikle evlerinin 2 km. civarında kaza gelmektedir." yazısını okuyunca evimizden taşındık. Taşındığımız evde bizden önce oturanlar adresleri değişmesin diye kapı numarasını söküp götürmüşler. O nedenle adres yazamıyorum.
Bu evde garip bir çamaşır makinesi var. Geçen gün içine koyduğum çamaşırları, duvardaki zinciri çekince bir daha bulamadım.
Buraya geçen hafta iki kere yağmur yağdı. İlki üç gün, ikincisi ise tam dört gün sürdü. Benden istediğin yeleği postaya verdim. Ancak, düğmeleriyle paketin çok ağır olacağını düşündüm. Sonunda düğmeleri koparıp yeleğin cebine koyduk. Orada bulabilirsin.
Seni seven annen...
NOT: Sana biraz para gönderecektim, ama zarfı bir kere kapatmış bulundum.