Kimse göremedi kalbimize akıttığımız gözyaşlarımızı...
Kimseler bilemedi...
Neler yaşadığımızı...
Ölmeyi ne çok istediğimizi..
Aslında yaşamak için hiç bir nedenimiz olmadığını...
Kimseler anlayamadı işte...!!!
Maskelerimizin altındaki o zavallı halimizi...
Ayakta dahi duramadığımızı...
Dayanacak güçte olmadığımızı...
Hayatı anlayamadığımızı...
Belki de olması gerekenler bunlardı..
Bir kere daha boşveriyoruz...
<<Ama yine de soruyoruz kendi kendimize..
Neden sizi bu kadar çok sevdik???>>
