Zengin bir çift, Meksika'da bir tatil beldesine geldiler.
Adam arkadaşlarıyla golf oynamak için golf sahasına yöneldi. Kadın
yılda bir kez düzenlenen ve aradığı antika eşyaları bulacağına emin
olduğu özel bir açık artırmaya davetliydi.
Kendisini açık artırmanın yapılacağı yere götürmesi için bir taksi
çevirdi. Yolda taksi sürücüsü direksiyon hakimiyetini kaybetti ve bir at
arabasına çarptı.
Hayvanlar ve at arabasının üzerindeki meyveler dört tarafa saçıldı.
Çarpmanın etkisiyle at arabasının üzerinde oturmakta olan 10 yaşında
iki çocuk fırlayıp çalıların arasına düştü.
Kadın başından yaralanmış olduğu halde çocukların iyi olup
olmadıklarını görmek için yanlarına koştu. Çocuklar sersemlemişlerdi ve kanlar
içindeydiler.
Kadın yanlarına yaklaşınca korkuyla geri çekildiler.
Kadın onların güvenini kazanmak için dört küçük çocuğuyla çektirdiği
bir fotoğrafını çıkardı. Fotoğrafı daha iyi görmek için kadına yaklaşan
çocuklardan biri kırık dökük bir İngilizce ile sordu:
- " Sen anne?"
Kadın gülümsedi. " Evet, ben anne."
Çocuklar hemen kadının kucağına atıldılar ve ona sarılıp titremeleri
geçene kadar öylece kaldılar. Kadın birinin bacağında derin bir yara
olduğunu gördü.
Etrafta bez parçası bulamayınca pahalı elbisesinden bir pa koparıp
yarayı sardı.
Taksi sürücüsü yardım getirmeye gitmişti. Hep birlikte beklerken
yanlarında külüstür bir araba durdu. Sürücü, para verirlerse, onları
güvenli bir yere götüreceğini söyledi.
Kadın " Memnuniyetle" dedi. Ama çocuklar meyvelerin yanından
ayrılmak istemiyorlardı. Bunları satmak için pazara gidiyorlardı ve akşam eve
elleri boş dönerlerse başlarına belâ açılırdı. Kadın çocuklara 25'er
dolar verdi, bu yeter de artardı.
Hastaneye vardıklarında çocukları hastaneye kabul etmediler, ta ki
kadın tedavi masraflarını vereceğini söyleyene kadar.
İki saat sonra işleri bitince kadın çocukları eve götürmek üzere bir
limuzin çağırdı. Ne kadar şanslı olduklarını görüp sevinen çocuklar
limuzine bindikten sonra aralarında İspanyolca konuşmaya başladılar.
Kadın duyduklarının tek bir sözcüğünü bile anlamıyordu, ama onların
neşeli halleri hoşuna gidiyordu. Yolda bir yerde çocuklar sürücüden
durmasını istediler.
Limuzinden inip küçük bir kızın devrilmiş oyuncak arabasını
düzeltmesine yardım ettiler. Onu ve iki kız arkadaşını kendileriyle birlikte
limuzine davet ettiler. Şimdi beşi birden hiç durmamacasına
konuşuyorlardı.
Köye varana kadar çocuklar şoförü birkaç kere daha durdurup başka
kızları da limuzine aldılar. Köye ulaştıklarında arabayı doldurmuşlardı.
Köyde çocuklar arabadan inip gözden kayboldular. Ama daha kadın
oradan ayrılmadan yeniden arabanın çevresinde belirdiler. Her birinin
elinde birer külah dondurma vardı.
Kadın, şoföre, " Neden değerli paralarını yabancılara dondurma
alarak harcıyorlar?" diye sordu."
Ve bu küçük kızlara neden bu kadar kibar davranıyorlar?"
Şoför çocuklara döndü. Gülümseyişleri, yılbaşı ağaçları gibi ışıl
ışıldı. Kadına sıkı sıkı sarılıp gururla yanıt verdiler, "Tenemos que
cuidarles a ellas especialmente, porque algun dia ellas van a ser una
madra para alguien."
" Ne diyorlar?" diye şoföre sordu kadın.
" Onlara özel bir ilgi göstermeliyiz, çünkü bir gün onlar da sizin
gibi, birinin annesi olacaklar!"