Hintli bir yaşlı usta, ciraginin surekli herseyden sikayet etmesinden bikmistir.
Bir gun ciragini tuz almaya gonderir. Hayatindaki her seyden mutsuz olan cirak dondugunde, yaşlı usta ona, bir avuc tuzu, bir bardak suyaatip icmesini soyler.
Cirak, yaşlı adamın soyledigini yapar ama icer icmez agzindakileri ukurmeye baslar.
Tadi nasıl? Diye soran yaşlı adama ofkeyle aci diye cevap verir. Usta kikirdeyerek ciragini kolundan utar ve dışarı cikarir. Sessizce az ilerdeki golun kıyısına goturur ve ciragina bu kez de bir avuc tuzu gole atip, golden su icmesini soyler. Soyleneni yapan cirak, agzinin kenarlarindan akan suyu koluyla silerken, usta ayni soruyu sorar:
Tadi nasıl? Ferahlatici diye cevap verir genc cirak. Tuzun tadini aldın mi? diye sorar yaşlı adam,
Hayir diye cevaplar ciragi.
Bunun uzerine yaşlı adam, suyun yanına diz cokmus olan çiraginin yanına oturur ve soyle der: Yasamdaki acılar tuz gibidir, ne azdir, ne de cok. Acinin miktari hep aynidir. Ancak bu acinin siddeti, neyin içine konulduguna baglidir.
Acin oldugunda yapman gereken tek sey aci veren seyle ilgili hislerini genisletmektir. Onun icin sen de artikbardak olmayi birak, göl olmaya calis."