Teneffüs ettiğin;
Gün batımındaki o Lila'nın yanında,
Cümlenin son dalına konmuş
Soru işareti gibi asılı kalan Gri...
Diğer tüm Lila ve valörleri flulaştıran Gri...
Akşam üstü sobalarının külü, isi, kurumu Gri...
Bakır cezvede köpüren kahvenin dumanı Gri...
Reverans yapar ve eğilir diğer tüm renklerin önünde Gri
Ve akşam valsine başlar.
Gönül batımıdır bilirsin,
Koklarsın tüten bacadaki odunun acısını,
Ksınırsın çıtırdayan nameleri ile...
Duyarsın o meftunu olduğun Lilayı...
Bir tebessüm gibi kahvenin köpüğü,
Bir iki damla kanyak o gönülden nağmeleri telaffuz ettiren.
Eser noktainazarında Istanbul.
Öyle bir eser,
Öyle bir karşılar ki akşam sefaları
canın, cananındır bilirsin...
