Bu duvarlar yetmiyor bizi ayırmaya bilesin...
Bu parmaklıklar,bu demir kapılar,bu hava,inan...
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü,
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem,
bir nedeni vardır...
Hangi zorluğu yenememiş insanoğlu.
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi,
Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim.
Damla damla birikiyor insan.Damla damla sevgili.
Bir gün akıp gideceğiz hayata...
Duvarlar yıkılacak,acılacak bütün kapılar bilesin.
Benim yüreğim sensin şimdi,seni vurur durur...
Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde.
YILMAZ GÜNEY
