Tatlı tatlı süzülerek geçen gözümün nuru
Gitme bensiz.
Dostlarının ömrü, bahçeye girme bensiz.
Gök, dönme bensiz.
Ay, parlama bensiz
Dünya, yola çıkma bensiz
Ve zaman, geçme bensiz.
Bu dunyay senle senlik, şu dünya senle senlik
Bu dünyada oturma bensiz.
O dünyaya doğru yola çıkma bensiz.
Hayal, tanıma bensiz
Ve dil, okuma bensiz.
Bakış, durup bakma bensiz,
Ve ruh, gitme bensiz.
Gece ay ışığında yüzünü ak görür,
Ben ışık, sen ay,
Cennete gitme bensiz.
Diken güllerin barınağında ateşten korunur,
Yüz: Sen gül, ben diken,
Gül bahçesine girme bensiz.
Marangoz tokmagının yayında koşarım gözün bende iken,
Gene de gözünü ayırma benden,
Sürme tokmagı bensiz, gitme bensiz.
Sevinç, sen kralın yoldaşısın, içme bensiz.
Ve gece bekçisi, kraliin damına çıkarken
Çıkma bensiz.
Yazıklar olsun senin işaretini görmeden yola çıkana,
Ey işaretsiz kişi, sen benim işaretimsin,
Gitme bensiz...
Yazıklar olsun benim haberim olmadan yola çıkana,
Ey yolu bilen kişi, sen benim yol habercimsin.
Gitme bensiz.
Başkaları sana aşk derler. Bence sen aşk hükümdarısın
Ey şunun bunun hayal gücünden daha yüksek olan kişi
Gitme bensiz...
Mevlâna Celalettin-i Rumî