Ayna

Çinli'nin biri kasaba pazarina gidecekmis...
Yol da az buz degil...
Köylüleriyle, ailesiyle vedalasmis, siparislerini almis yola düsmüs...
Günlerce yürüyüp kasabaya varmis...Isini görmüs, esin dostun, evdekilerin
siparislerini almis... Dönmeye hazirlanirken, bir aynaci tezgahindaki aynalari görmüs... Aklina genç karisi gelmis...Köyde hiç ayna olmadigini, bu hediyenin onu mutlu edecegini düsünerek, bir ayna almis...
Eve döner dönmez, hayatinda ilk defa ayna gören karisina keyifle vermis hediyesini...
Kadin, aynayi eline almasiyla, çigligi basip, iki gözü iki çesme, firlayip kaçmis evden... Dogru anasinin evine kosmus...
- Anaa... Anaaa... Sorma basima neler geldi!.. Bak!.. Benimki kasabadan, benden daha genç, daha güzel bir kari daha almis, getirdi!..
Anasi, saskinlik ve üzüntüyle aynayi kizinin elinden alip bakmis:
- Aglama bosuna be kizim... demis...
- Baksana, getirdigi kari, acüzenin biri!..