At

At yerde yatıyor, Temel başında tüfeği doğrultmuş duruyor.
Tetiği çekmek üzere.. Ordan geçen Dursun koşarak geldi..
"Hayrola.. Niye vuruyorsun atını.. Ayağı mı kırıldı?.."
"Ayağı falan kırık değil. Ben yatırdım onu, vurmak için" dedi Temel..
"Yahu bu kadar güzel ata kıyılır mı?.. Sakat da değil üstelik" dedi Dursun..
"Sakat" dedi Temel.. "Kafadan sakat!.."
"Nasıl yani" diye merakla sordu Dursun.. Anlattı Temel..
"Geçen gün atımla ormanda gezmeye çıkmıştım.. Bir ara yürümek için indim..
Dolaşırken ayağım ıslak çimlerde kaydı. Boylu boyunca düştüm..
Bileğim fena halde burkulmuş. Anında şişti..
Atım düştüğümü görünce hızla bana doğru koşmaya başladı.."
"Ve gelip seni ezdi. Üzerine bastı fena halde.." dedi Dursun..
"Yok canım" dedi Temel.. "Sabret dinle.."
"Atım beni kemerimden yakaladı.. Havaya kaldırdı.
Dört nala eve kadar ağzında taşıdı..
Beni bıraktı, aynı hızla doktora haber vermeye gitti.."
"Ve sen bu harika atı vuruyorsun öyle mi, gerzek" dedi, Dursun..
"Patlama dedim ya" diye öfkelendi Temel..
"Gerzek olan ben değilim o..
Bu salak hayvan, doktor diye baytar çağırmamış mı?"