Adanalı Cemal, Kayserili Kemal ve Temel bu üç arkadaş Boğaz Köprüsünde tamir yapıyorlarmış ve karılarıda bunlara yemeleri için
bir şeyler hazırlıyormuş. Ama hep aynı şeyler. Kayserili yemek torbasını açıyor pastırmalı ekmek. Adanalı açıyor köfte ekmek.
Temel açıyor ekmek arası hamsi. Bu hep böyle devam ediyormuş. Neyse günlerden birgün bunların canına tak etmiş ve demişler
yine aynı şeyleri hazırladılarsa kendimizi köprüden atalım. Adanalı bakmış ekmeğe köfteli hop assaga atlamış, Kayserilininki de
pastırmalı, oda atlamış aşağı. Temel bakmış hamsili, o da dayanamamış ve atlamış. Bunların evlerinde de ağıt yakılıyormuş.
Adanalının karısı: -Vah zavallı kocacığım köfte ekmeği ne çok severdi hep kendi ellerimle hazırlardım.
Kayserili -Vah zavallı kocacığım pastırmalı ekmeği ne çok severdi hep kendi ellerimle hazırlardım
Karadenizli ise -Vah zavallı kocacığım hamsi ekmeği ne çok severdi her sabah kalkıp kendi hazırlardı..
