Sonların en sonu bu SON,
Bu son bendeki SENİN sonun,
Birde BENİM sonum.
Gecenin bu ücra köşesinde beynimde
BİR TEK SEN!!!!
sen varsın; düşüncemde düşümde,
SEN VARSIN! bende bir tek sen.
Sende ise; sadece TEK sen
SEN YOKKEN;
Defalarca sorguya aldı bu ŞEHİR beni.
Hep SENİ sordu. Hep sendeki seni?
Yürüdüğümüz sokaklar,
Oturduğumuz banklar,
Bana hep SENİ,
Bana hep BİZİ sordular.
BİLİYORMUSUN?
Bugün bana selam vermedi
selamım SİZEYDİ dedi
Köprü üstünde beklerken seyrettiğim vagonlar.
HEPSİ KÜSMÜŞLER bana
hemde HEPSİ küsmüşler!!!!
NEDENİN SORDUM;
YAZIK ETTİN O'NA
İHANET ETTİN AŞK'A DEDİLER.

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : mesut72 Kategori : Şiir
Okunma sayısı 750 Oy veren 5 Puanı 4,8  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10