Yörüngesine girmiş bir uydu gibi,
Yıllarca peşinden koştuğum sevgili...
Artık ışık vermeyeceğim sana,
Ve dönmeyeceğim etrafında.
Sen kendine yeni yıldızlar buldun,
Oysa ben,
Yaratandan sonra sana kuldum.
Her tanyeri ağartısında,
Her kızarıklığında,
Seni aramayacağım,
Seni bulmayacağım.
Karların beyazlığı, tenin değil şimdi.
O beyazlık, hayatıma açtığım yeni bir sayfa oldu.
Kara, artık yaşadığım günler değil,
Ufukta görünen sevdiğimin gözleri olacak.
Saçlarında bulduğum başak sarılığını,
Başaklara geri verdim.
Rotasını kaybetmiş bir gemi değilim artık,
Rotamı yeni buldum.
Güneş bir başka doğuyor şimdi.
O güneş ki;
Kışın ısıtıyor, yazın serinletiyor beni.
Rüzgar, saçlarımı başka türlü okşuyor.
Bilir misin, ben her rüzgarı;
Senin saçlarını okşasın diye sana gönderiyor,
Ve senin saçlarını okşadığı için seviyordum.
Yeni umutlara yelken açıyor gönlüm,
O yeni umutlar uğrunda geçecek ömrüm.
İmkansızı gerçekleştirecek kadar güçlüyüm,
Ve on şiddetinde bir depreme dayanacak kadar,
Sağlam basıyor ayaklarım yere.
Yaşadığım sevdanın hatırına,
Yine de kötü diyemem sana.
Yen içinde kalsa da, kırılan kol,
Dilerim Allah'tan, hep mutlu ol...

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : Mustafa ERKENEKLİ Kategori : Şiir
Okunma sayısı 1649 Oy veren 20 Puanı 6,4  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10