Bektaşi'nin birine konuk gelecekmiş. Bektaşi konuğu nasıl ağırlar.Elde yok, avuçta yok.Mahçup olmak da istemiyor.
Komşusu Yahudi'nin bir sürü keçisi varmış. Onlardan birini çaktırmadan alıp keser. Ama çaktırmadığını sanan kendisi...Yahudi, ağacın arkasından gözlermiş durumu.
Diyor ki kendi kendine, "Kadıya gitsem.. Kadı Müslüman, o Müslüman, ben Yahudi. Davayı kazanamam. Hadi kazandim, Bektaşi'nin nesi var ki, ondan alıp bana versin. Biz artık Allah'ın huzurunda hesaplaşırız.

Yillar geçiyor. Yahudi, Allah'ın huzurunda davacı oluyor, Bektaşi'den. Mahkeme kuruluyor..

Allah : -Sen Yahudi kulumun keçisini kesmişsin, diyor Bektaşi'ye...
-Kesmedim, diyor Bektaşi...
-Ben gözlerimle gördum der, Yahudi..
-Allahim bir mahkemede bir adam hem şahit, hem davacı olamaz.
-Haklısın diyor, Allah ama ben her şeyi görürüm. Ben de gördüm, kestiğini.
Bektaşi;
-Allahın aynı mahkemede, hem şahit, hem hakim olunmaz.
-Gene haklısın, diyor Allah... O zaman getirin keçiyi ona soralım.
Bektaşi;
-Neee..? Keçi burada mı?.Ver onu o zaman bu Yahudi'ye...Bitsin bu dava..

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : saskin Kategori : Diğer fıkralar
Okunma sayısı 1926 Oy veren 10 Puanı 3,1  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10