Aşk denilen şey,derin bir kuyu,
Ateşi kavurmuş, çekilmiş suyu,
Kazıldıkça yeşertir, taze umudu,
Ardında ağlayan gözler bırakır.

Kime denk gelirse mecnuna döner,
Çöllerde leylayı bulmaya salar,
Aslıyı keremi nar'ına dolar!
Elif gibi eriyen kalpler bırakır.

Mest eder bülbülü güller içinde,
Her yürekte binbir başka biçimde,
Günahtanmı,sevaptanmı? suçunda,
Failleri meçhul şeyler bırakır.

Karası var, yangını var, külü var,
Dermanı var,çilesi var, gamı var.
Ölümü var,zulümü var,günü var!
Arkadan inleyen an'lar bırakır.

13.04.2006
Berlin

Mehmet Göden

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : mehmet0045 Kategori : Şiir
Okunma sayısı 103 Oy veren 2 Puanı 7,5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10