Bilene,

Bazen Acı lokma yedirir,
Yutmasını bilene.
Herşey taze lokum gibidir,
Tatmasını bilene..

Her baharda gün olmamışlarda kar,
Yazın yakar güneş,Sonbahar yaprak döker,
Eşek Arısı şifa verir,sinek kilolarca yağ,
Sağmasını bilene..

Kalp kırma kırılsada gururun,
Kendinde olsun kusur,
Her sözü tartıpta söyle sen,
Doğru gider bulur,sahibini
Duymasını bilene.

Yapma kötülük istemez isen,
Kendine yapılmasım,
öfke ile kalkmak zorunlu oturmayı,
Öğretir hırsına yenilmeyi,
Bir şamar bir teneke baldan tatlı gelir,
Atmasını bilene.

Etrafa bakmaktan kalmıyor vakit,
Küsur görmez gözümüz,
Cebimiz nakit,
Kim kime muhtaç olur idi,
Uyuyana incitmeden,ikaz için,
Dürtmesini bilene,

Kapan kurulu mal mülk çok,
Sende çoğalt çalıp çırpıp mal tut

Kefende cep yok,isteyene yok,yok,
Bu hayatta.kefenine üst üste cep niyetine
Haramı, hakkı,dikmesini bilene

Cansız beden ne etsin malı mülkü
insanca yaşama hakkı olsaydı ülkü
Ayırmaz ecel geldimi beyi züğürdü
Sevgi Cenneti ayağa çeker
Sırt üstünde keyfiyle,etliye sütlüye karışmadan
Yatmasını bilene.

06.08.2002

Mehmet Göden

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : mehmet0045 Kategori : Şiir
Okunma sayısı 181 Oy veren 2 Puanı 7,5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10