Gökyüzü bulanık rakı renginde

Damlar soğuk, ağaçlar çırılçıplak

Kirli perdeler,solmuş eski resimler

Gibi, her akşam penceremin önünde



Manzaradan kurtulmak olmuyor

Tuhaf bir kasvet çöküyor üstüme

Unutmak,düşünmemek istiyorum, ancak

Bilirim aşktır,arzulardır gene

Böyle günlerde kalbi sıcak tutacak



Bense bu yaşta ihtiyarladım

Bezgin bir adam oldum günden güne

Kalabalıktan, dostlarımdan uzak

Gördüğüm herkesten kaçıyorum

Akşamla kapanıyorum evime



Yalnız kalınca bu saatlerde

Elimde değil hatırlamamak

Ağırlığını taşır ayaklarım

Odanın içinde öteye beriye

Ellerini görürüm bölerken ekmeğimde



Artık geri dönmeyeceğini bilsem de

Olanı biteni çoktan unuttum

Alışmıştım sana bir kere

Her tek başıma kaldığım yerde

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : ser_bay Kategori : Şiir
Okunma sayısı 140 Oy veren 2 Puanı 3  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10