Biz iki asiydik....sen benim inandığıma asi , ben seninkine …
Nasıl kesişti yollarımız ve neden ? Kimdin ?
Neden bu kadar içime sindin ? Peki şimdi neyimsin ?
Sorularımla oyunlar oynarken , sen hep benimlesin ..
Oysa mesafeler arttıkça artıyor ...
En çok sana kıyamazken , en çok seni acıtıyorum ve senin ağır sözlerin
hep beni buluyor...
Nesin sen ? bir dost , arkadaş , ya da sevgili ?
Adı konulmamış bir sevgi bu … Ve gizli ..!
Senin sırların yoktur , benim de gizlenmişlerim ...
Ama anlıyorum ki en büyük sırrım sensin ve seninki de benim...
Belki asi kelimesini yüklenmiş iki aşk korkağıyız biz...
Keşke "birbirimize bir kaç aşk kadar geç kalmış olmasaydık" …
Mutluluğum için beni yaralama hakkını kendinde bulurken,mutluluğum için hayatıma girme hakkını göremiyorsun kendinde...
Ve seni deliler gibi kıskanan ben seni teslim ediveriyorum başka ellere... Belki hiç yakışmadık,belki tırtıklarımız bile birebir uydu birbirine...
Tek bildiğim seni seviyorum...
Her ne kadar şeklini,büyüklüğünü,adını bilmesem de...
Şimdi uzak bir şehrin en karanlık mazhenini bekliyor sevgim...
Çünkü karanlıklarda aydınlanıyor gizemim...
Yanlışa olan tutkuların arasında doğru olan benim aslında...
Bilmiyorsun ve belki hiç bilmeyeceksin...
Bekledim,sonsuza kadar bekleyemem yalan söylemem sana bilirsin...
Geldin, geldin...
Yoksa ansızın gideceğim....

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : emdiey Kategori : Şiir
Okunma sayısı 227 Oy veren 12 Puanı 5,58  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10