Şerefsiz
Adamın biri yolda kalmış. Arabaların nadir geçtiği ıssız bir yolmuş burası. Saat de gecenin on biriymiş. Çaresiz bozulan aracını terk edip düşmüş yola.
Kış mevsimi olduğundan aşırı derece soğuk, fırtınalı, kar yağışlı ve bir metre ötenin bile görülemeyeceği sisli bir gecede adam saatlerce yürümüş. Sonra yanından yavaşça bir arabanın geçtiğini fark etmiş ve bu işkenceye bir son vermek için koşarak ön kapısını açıp atmış kendini arabaya. Başını sola çevirince gözlerine inanamamış: Şoför koltuğunda kimse yokmuş. Tam bunun şokunu yaşarken ileride bir uçurumun belirdiğini fark etmiş ve korkudan ne yapacağını şaşırmış, son duasını etmeye başlamış. Bir de bakmış ki direksiyonda sadece bir el var ve direksiyonu çeviriyor. Adam artık bu kadarına dayanamayıp arabadan dışarıya atmış kendini. Ardına bile bakmadan dalmış ormana. Ağaçların arasında bir süre koştuktan sonra önüne bir küçük köy çıkmış. Işıklı bir yapı görüp yönelmiş oraya. Köyün kahvesi olan bu ışıklı yapıya dar atmış kendini.
Bir çay içip kendine geldikten sonra kahvedekilere başından geçenleri anlatmış. Kahvedekileri de bir korku sarmış. Kimseden çıt çıkmıyormuş. Derken kahvenin kapısı açılmış ve içeriye iri yapılı, yorgunluktan perişan olmuş, üstü başı yırtılmış, kan ter içinde kalmış iki adam girmiş. Herkes korku ve merak dolu bakışlarla bunları süzerken gelen adamlardan biri yanındakine göz işaretiyle bizimkini göstererek :"Lan Osman! Şurada oturan adam biz arabayı itmeye çalışırken arabaya binen sonra da kaçıp giden şerefsiz değil mi lan?" demiş.

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : ertek Kategori : Komik olaylar
Okunma sayısı 615 Oy veren 2 Puanı 3  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10