Cahit Sıtkı TARANCI , Kabataş Lisesinde yatılı okuyor . Tüm öğrenciler hafta sonları izne çıkıyor ve döndüklerinde dışarıda yaşadıklarını , sevgilileriyle yaptıklarını anlatıyorlar birbirlerine . Cahit Sıtkı TARANCI ’ nın hiç kız arkadaşı olmamış . Bir gün okula dönerken yolda güzel bir kız resmi bulmuş . Bir kıraathaneye oturup kendine bir mektup yazmış ve resmide içine koyup okula postalamış . Arkadaşları gelen mektubu müjdeyle getirmiş şaire . Cahit Sıtkı TARANCI kendine mektuplara her hafta devam etmiş . Zaman içerisinde resimdeki kıza gerçekten aşık olmuş . Aramış ve o kızı bulmuş …
Kız bir albayın kızıymış ve evlenmiş çoluk çocuğa karışmış . Cahit Sıtkı TARANCI bir ömür o resimdeki kıza aşkıyla yaşamış …

“Bir kerre sevdaya tutulmaya gör;
Ateşlere yandığının resmidir.
Âşık dediğin mecnun misali kör;
Ne bilsin âlemde ne mevsimidir.

Dünya bir yana, o hayal bir yana;
Bir meşaledir pervaneyim ona.
Altında bir ömür döne dolana,
Ağladığım yer penceresi midir?”

Cahit Sıtkı TARANCI alkolün dozunu öyle kaçırmış ki , sabahtan içmeye başlıyor . Meyhaneci duruma üzülür ve en azından gündüz içkiyi yasaklar Cahit Sıtkı’ya … Şair bir gün akşamı zor eder ve meyhanenin önünde beklemeye başlar . Hava kararınca içeriye girer ve meyhaneciye seslenir :

"Haydi Abbas, vakit tamam;
Akşam diyordun işte oldu akşam.
Kur bakalım çilingir soframızı;
Dinsin artık bu kalp ağrısı.
Şu ağacın gölgesinde olsun;
Tam kenarında havuzun.
Aya haber sal çıksın bu gece;
Görünsün şöyle gönlümce.
Bas kırbacı sihirli seccadeye,
Göster hükmettiğini mesafeye
Ve zamana.
Katıp tozu dumana,
Var git,
Böyle ferman etti Cahit,

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : emdiey Kategori : Şiir
Okunma sayısı 356 Oy veren 13 Puanı 6,84  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10