ÖMRÜM
Hayatımdaki ırmaktın sen
Kızdığında şelaleler gibi çağlayan
Gün olurdu ruhumun derinliklerinde
Şiir içli bir şarkı olurdun incecik
Baharla göverir, yeşerirdin içimde
Gün olur dumanlı dağlar gibi kaşlarını çatar,
Gün olur acı yeşil ardından denize bakardı gözlerin
Yaz gelince olgun meyveler gibi toplardım kucak kucak
Güneşte sararırdı saçların ekinlerdeki başak gibi,
Sonbaharda kızıl bir yaprak misali düşerdin önüme
Eğilip alsam bir türlü, almasam.....
Kış gelmesin isterdim,
Bir tutam günler yüzünü ezberleyinceye kadar akşam olurdu
Oysa ben seni doyasıya yaşamak isterdim
Geceler uzun, geceler kahpe,
Geceleri, ayaz yağan kar tanelerini saçlarında bulurdum tek tek
Kayan yıldızlar gibiydi gittikçe çoğalan
Pamuk tarlasına dönerdi yıllarla birlikte
Hüzün dolardı içime ömür dediğin bu muydu?
Gözlerimi açtım ve yumdum,
Avuçlarımda eriyen kar gibi bir anlık.
Ellerim üşürdü, içim titrerdi,
Bakışlarım donar,gözlerimin feri kesilirdi
Umudum da umutsuzluğum da sende saklıydı
Ne kış ortasındaki kızgın güneş
Ne de içimdeki yangın ısıtmadı ömrüm seni.
Geri gel desem biliyorum boşuna
Durdurmak imkânsız geçen zamanı
O halde keşkelere yer bırakmadan yaşamak en güzeli!

Adnan D.
egeli_ado

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : egeli_ado Kategori : Şiir
Okunma sayısı 248 Oy veren 2 Puanı 7,5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10