Bir yil daha bitiyor.
Duslerim, tasalarim,
yarim kalmis onca sey, her yil
biraz daha kisaliyor bir oncekinden.

Bana mi oyle geliyor yoksa daha mi
hizli ilerliyor zaman insan yaslanirken.

Kirdim mi, incittim mi birilerini?
Kimleri kazandim, yitirdiklerim kimler?
Kendimi yeniledim mi yasadiklarimda?
Yeniden dusunmeliyim, dostluklarimi, iliskilerimi.

Cogalttim mi eksIklerimi?
Gozlerim cocukluk fotograflarimda mi kaldi?
Yitirdim mi yoksa masumiyetimi?

Borclarimi odedim mi?
Dogru sectim mi sorularin fiillerini?
Tirnaklarim kesilmis, dislerim fircalanmis,
saclarim taranmis,
giysilerim utulu, odam duzenli mi?

Odunc aldigim kitaplari geri verdim mi?
Geri verdim mi aldiklarimi;
Asklari, dostluklari, sevgileri, guvenleri, baglari?

Kitaplara, sayfalara, satirlara borcumu odedim mi?
Yokladim mi duygularimi,
hâlâ sevebiliyor muyum insanlari?

Ovmali gumuslerimi, bakirlarimi,
cila gecmeli ahsaplarima.
Ovmali umutlari. Sakli tutmali gelecek inancini,
yarinlari eksIk etmemeli agzimdan
hancer kivamindaki o karamizah tadini.

Simdi oturup uzun bir hasretlik mektubu yazmaliyim.
Sonra kose basindan bir demet cicek alip
oyle baslamaliyim aksama, yeni bir yila.

Ama nedense her seyin tadi dagiliyor agzimda.
Bir sap cicek mi tasisam yoksa agzimin kiyisinda?
Aydinlik rengi vursun diye gozlerimdeki buluta.

Murathan MUNGAN

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : saskin_cadi Kategori : Şiir
Okunma sayısı 394 Oy veren 3 Puanı 3,66  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10