Ne zaman elime bir kalem alsam
Sana seslenmek geliyor icimden
Guzelligini hatirliyorum bir yaz gunu
Yine gemiler geciyor uzaklardan
Biz yosun kokulu rihtimlarda el ele
Sehirlerden Istanbul, aylardan temmuz
Ne zaman elime bir kalem alsam
Gecmisi seninle yeniden yasiyoruz
Ne zaman elime bir kitap alsam
Hep seni okuyorum inanir misin
istiyorum seni anlatmali butun romanlar
Sevilen kadin hep sen olmalisin.
Ne zaman elime bir kibrit alsam
Yine Istanbul'u yakmak geciyor aklimdan
Bu sensiz sokaklari, bu evleri
Bu plajlari bu denizleri
Sensiz kaldigim bu sehri tum yakasim geliyor
Yine alev alev bir istanbul dusunuyorum
Ve caresiz yaktigim butun sigaralarin
Dumanlarinda seni goruyorum.
Ne zaman elime bir firca alsam
Yuzunu ciziyorum kapilara, duvarlara
Bir bir hatirliyorum butun hatlarini
Gozlerini dudaklarini saclarini
Baktigim her yere golgen dusuyor
Dokundugum her seyde senin sicakligin
Sonra daglar, denizler giriyor aramiza
Gitgide buyuyor uzakligin
Ne zaman elime bir kadeh alsam
Delicesine sarhos olmak istiyorum
Ickiler seni hatirlatiyor yine
Kiriyorum birbiri ardinca kadehleri
Artik hic bir sey kâr etmez biliyorum
Ne dost, ne icki, ne ask, ne kadin
Gozlerimde yillardir essiz olan
Degismeyen bir sen varsin
Ne zaman elime bir ayna alsam
Gozlerimden korkuyorum, bakislarimdan
Bu seni unutamayan benden korkuyorum
Ucurum cizgiler, kara golgeler
Bir sonun belirtileri yuzumde yer yer
Karsimdaki yuz sefil bir aksam
Hep sana sesleniyorum duyuyor musun
Ne zaman elime bir kagit alsam.
Umit Yasar Oguzcan

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : saskin_cadi Kategori : Şiir
Okunma sayısı 256 Oy veren 1 Puanı 5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10