Bir anlamsız vaktin kıyısında teslim ettik,
Gençliğimizi ve yüreğimizi yarınlara..
Hiç gün görmedik, göstermediler..
Yaşam nedir ki dedik.
yaşam avuçlarımızda. nasıl olsa
Hazandan kalma günler eşliğinde,
Bizimle birlikte dedik her şeyimiz gibi.
Buğulu bir sonbahar sabahı.
Bir burkuluş bütün bedenimde.
İki büklüm olmuşum, yükselen bir acı var içimde.
Sonra yıllarca kaybediş,, ve kaybediş...
Şimdi; beni, seni hiç sevmedim kabul et.
Hiç yaşamadık anıları, ellerimiz buluşmadı hiç.
Gezmedik sokaklarında o şehrin.
Gülmedik doyasıya yüreğimizle..
Ve de yüreğim yüreğine akmadı kabul et..
Yağmurlar bizi görmedi say.
Güz mevsimini hiç yaşamadık.
Bir de gözlerimiz, gözlerimizi görmedi
Kaybolmadı unutamadığım o renginde.
Nasıl olsa dilimiz hiç konuşmadı dersin.
Birde görmedim dersin.
Bir akşam vakti karışlaşmadık seninle..
Ve gözlerim gözlerine ram olmadı.
"Bir yaşam suçuydu bu geldi geçti" dersin.
"Birde bir bağ evi gibiydi yaşadıklarımız,
Issız ve sakin ama esrarlı ama mahrum
Ve de yücelerde ve gerekli olan
Bir bağ evi gibiydi dersin sevdamız..
Sevdamızla birlikte türkülerimiz" dersin.

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : jessygirl Kategori : Şiir
Okunma sayısı 554 Oy veren 2 Puanı 7,5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10