Ben hasreti içimde hissediyorum
sanki onunla yaşıyorum
Özlemim sana ve yaşadıklarımıza
Yaşanacaklar ise belki bir rüya da

Gecelerim sensizliğe isyanla geçiyor
Neden geceler deme bana
Çünkü gündüz yok, doğmuyor güneş
Sen gittin gideli sabahlarıma
Gözyaşlarım Amozon yağmurları sanki
Ne dinmek biliyor
Ne de ne zaman dineceği

Aşkın öyle kök salmışki içime
Bir kökünü kesmeye kalksam
Kertenkele kuyruğu gibi
Yeniden uzuyor yüreğimin derinliklerine

Dayanamıyorum desem
Sevgimi haykırmak istiyorum desem
Tüm dünya ya bağırmak
"Tanrım onu çok sevdim " desem
Bana kızarmısın? Bilmiyorum

Ama kızma öyle dayanılmaz bir acı ki
Sevdiğini saklamak
Yasak bir meyve gibi
Kimseyle paylaşamamak
Göğsünü kabartarak
İşte bu, bu adam benim sevdiğim
Diyememek

Sevgi sözcükleri beklemedim ki senden
Beni sev de demedim
Ben beklentisiz hesapsız sevmek istedim
Ve bunu başardım, biliyormusun?
Evet başardım Ve sevdim

Kendi dünyamda sevdim
Şairin "Ben senin beni sevebilme ihtimalini seviyorum" dyor
Ama ben
"Seni sevebilmeyi SEVİYORUM"

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : jessygirl Kategori : Şiir
Okunma sayısı 259 Oy veren 1 Puanı 5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10