Ey küçükken oynadığım
Misketlere benzeyen
Yeşil gözlü sevgilim.
Yalan söylemenin zamanı mıydı?

Tam da sana alışmışken!

Gerçek ipek gibiydi saçların,
Mest oluyordum
Kahverengi, yumuşacık...
Sarhoş gibiydim
Başım sanki dumanlıydı.
Yalan söylemenin zamanı mıydı?

Tam da sana alışmışken!

Puslu bir görüntü şimdi
Mutluluk dolu günlerimiz.
Ağlamaklı Sahil Yolu, Boğaz, tüm gezdiğimiz
Yaşadığımız bir yıl ne çabuk geçti
Sanki bir an'dı..
Yalan söylemenin zamanı mıydı?

Tam da sana alışmışken!

Gelme artık istemem
Yaşanıyormuş sensiz de..
Gözlerin gözlerimden gitmese de
İstemiyorum desem de
Sana sitem etsem de
İçim yandı, içim yandı
Yalan söylemenin zamanı mıydı?

İlk defa yaşamın tadını almışken
Tam da sana alışmışken!

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : jessygirl Kategori : Şiir
Okunma sayısı 239 Oy veren 2 Puanı 5,5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10