Sana alışmak,
Gökteki yıldızlara alışmak gibi bişey,
Uzanır, dokunamazsın,
Sıcaklığını hissedemezsin, ama
İçini aydınlatır zifiri karanlıkta,
Güç verir sana...
Yüreğimi bir kitap gibi açtığımda
Yeryüzünü kaplar karanlık,
Karanlığın dilinden yalnız sen anlarsın,
Çözemezsin beni, bakar göremezsin,
Güneş peşimden koşar benim,
Hep aşağılanırım,
Yok diye bir rengim!!!
Oysa renkler benim içimde
Işığın tutsak gözlerimde...

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : badegul Kategori : Şiir
Okunma sayısı 3470 Oy veren 29 Puanı 7,79  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10