Şimdi sen kaybolsan ben seni kimden sorarım?
ne yaparım okadar alışdımki sana,ben sensiz nasıl yaşarım. Yaşayabilirmiyim onuda bilmiyorum,peki cocuklar!! onlara ne derim?gitti o artık beni sevmiyormuş mutsuzmuş benimle,,peki demezlermi bana?.Peki sen sen anne,sen mutlumuydun ?bilmem onca yıl geçti hiç sormadım ki kendime mutlumuyum diye..mutluluk nedirki,sen eve içmeyipte erken geldiğinde yüzüm gülerdi,cocuklar zayıf not aldıklarında odaya kapayıp onları döverdin ya hani ben kapı önünde ağlardım,içeri girecek olsam benide döverdin,arkadaşlarını eve davet ederdin yemeğe,ben bütün gün hazırlık yapardım ya hani insanların yanında bana,tuzluk yok bu sofrada seni aptal yıllar geçti hala öğrenemedin deyip küfredince benim çok canım acırdı.utanırdım belkide,ama mutsuzlukmu bu bilemem ben hiç kendime sormadımki ..bey...ben seninle mutlumuydum onca sene şimdi sen geçmiş karşıma ben seninle mutlu deyilim,,ben o na gidiyorum diyorsun ...ehh,,sen bilirsin,,uğurlar ola beyyyy,,,belki ben de sensiz mutlu olmayı öğrenirim,,,,,

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : sebnemhayal Kategori : Hikayeler
Okunma sayısı 635 Oy veren 2 Puanı 5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10