sen uzaktayken hiç ağlamadım.
hiç susuz bırakmadım,sardunyaları.
her sabah doğan güne umutla ,
merhaba dedim,sen uzaktayken ben...
ışıkları hiç kapatmadım,
vazoda hep taze kırçiçekleri,
yüzüme güldü,dolunay,yıldızlar.
sen uzaktayken ben,
hep dönecekmiş,sin gibi hazır bekledim.
sen uzaktayken ben hiç kimseyle konuşmadım.
yalanlar söylerler bana diye,
tıpkı gittiğin gün söyledikleri gibi.
bir daha asla dönicek ....bekleme....
yinede seni ben hep dönecekmişsin gibi
bekliyeceğim..

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : sebnemhayal Kategori : Şiir
Okunma sayısı 342 Oy veren 2 Puanı 3  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10