Adın Sevdaydı..
Şimdiki adını bilmiyorum..
Yoklugunda ne atesleri yaktım da..
Bir seni yakamadım beni yaktıgın gibi..
Çölde su , mahpusta gün , oruçta ekmek gibi bekledim seni...
Sen de araya korkular koydun , yasaklar koydun ..
Bitmez tükenmez engeller koydun..
Şimdi neredesin diye sakın sorma!
Sen Cagırdın da ben gelmedim mi?
Sen varken darılmazdım ciceksiz baharlara ..
Yagmurlu havalara , Bu kasvetli aksamlara...
Sen varken bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına..
Otobüs duraklarına..
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım..
Gidenlere küsmezdim..
Kalanlara acımazdım...
Sen varken böyle üşümezdim , titremezdim..
Masumdum cocuklar gibi böyle delirmezdim küfretmezdim!
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim...
Şimdi soruyorum sana!
Adı sevdaysa bu cehennemin..
Sen yaktın da ben yanmadım mı?
Biliyorsun ..
Bütün acılarına yeşil ışık yaktım olmadı..
Bütün korkularına arka cıktım olmadı...
Daglara merdiven dayadım olmadı..
Haziran'da kar oldum yagdım avuclarına olmadı..
Sevdim olmadı..
Taptım olmadı..
Yandım olmadı..
Artık benden pes!
Bu askın biletini istedigin gibi kes!
Nasılsa gidiyorsun..
Biliyorum..
Git..!
Ama ardında aglayan bir cift göz , paramparca bir yürek ve yıkılmıs bir dag görmek istemiyorsan cek silahını da daya sırtıma titrersem namerdim..
Sen VurDun Da Ben öLmeDim Mi??

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : Stephani Kategori : Şiir
Okunma sayısı 1247 Oy veren 10 Puanı 5,9  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10