Namık Kemal, Amerika'dan yurda dönmek uzere transatlantikte seyahat ederken gemi batar.Bizim ki tahta parçalarına tutunup hayatta kalmaya calışırken ileride canını kurtarmaya çalışan birini görür ve hemen onu kurtarmak için ona doğru yüzmeye başlar..Ama bir bakar ki kurtardığı kişi Cindy Crawford'dur.. Neyse bunlar birlikte ıssız bir adaya çıkarlar..

Cindy hemen atlar :

-Sen benim hayatımı kurtardın, dile benden ne dilersen..

Bizimki mütevazidir

-Nolacak ya insanlık görevi bu, önemli değil.der.

Cindy israr eder ve bizimki dayanamaz ve

-Tamam o zaman, bir kere ver der.İşlem tamamlanır hemen o anda..Ertesi gün Cindy yine gelir ve

-Sen benim hayatımı kurtardın, dile benden ne dilersen.Kemal için cevap hazırdır

-Bir kere ver..İşlem yine tamamlanır hemen..

Artık Cindy her gün günde beş kere bu soruyu sorar ve bu olay günde beş kere tekrarlanmaya başlar.. Yine Cindy aynı taleple gelince, Namık Kemal bu sefer başka bir şey ister :
-"Tamam, şimdi sen şu ateşin önüne otur" der ve Cindy'e kömür tozlarından bir bıyık yapar, sırtına bir ceket giydirir, başına bir kasket takar ve

-Şimdi sen bu şekilde atesin önünde bana sırtın dönük şekilde otur.der..Cindy şaşırır acaba sapıklaştı mı bu, neyse bakalım ne olacak der içinden.. Cindy ateşin önünde o şekilde oturmaktadır, Namık Kemal uzaklaşır ve Cindy'e yaklaşmaya başlar ve şöyle der:

-Ya birader gecen gün gemi battı, birini kurtardım bir baktım ki Cindy Crawford'muş, inan ol her gün beş posta, her gün beş posta..

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : BUCALI AZİM Kategori : Nam-ı (Namık) Kemal
Okunma sayısı 3301 Oy veren 23 Puanı 5,26  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10