Gel seninle uzun bir yolculuğa çıkalım.
Bir otobüsün camında hayal edelim bakışlarımızı ve dalalım öylece.
Uzayıp giden ömre benzetelim yolları,
Gözlerimizin baktığı bu karanlık yolculukta.
Durupta, soluklandığımız molaları kurtuluş bilip,
Tekrar koyulalım yolculuğumuza.
Tekrar,
Tekrar...

Bitmesin,
Yavaş yavaş varılsın en uzak noktaya.
Hiç bitmeyen koltuk sohbetlerimizi,
Yolculuğumuzun satırbaşlarına oturtalım.
Kâh başını göğsüme yaslayıp uyu,
Kâh dik gözlerini merak pencerenden,
Yüzünü siyaha boyamış karanlık geceye, sıcak bir tebessümle...

Sahi! ...
Sen uyurken,
Avucuna bir buse bıraksam kızar mısın?
Gayri ihtiyari,
Saçlarında parmaklarımı dolaştırsam alınır mısın?
Hayır hayır! ...
Hoş görürsün bu küçük arzularımı eminim.
Ve eminim,
Sen de ellerimi tutup,
Taa kalbine dokundurmak istercesine,
Bastırırsın göğsüne, sonsuz bir huzur içinde!
Sonra;
Plastik çay sohbetlerimizin,
Buğulu bardaklarına kaçırırırız utangaç bakışlarımızı.
İsterse, sahte olsun çaylarımız!
Ve tuhaf koksun plastik bardaklarımız!
Ama kendinde gizler, kızaran yanaklarımızı...

Hadi...
Bozulmasın, tatlı bir hayale dönüştürdüğüm,
Yolculuğumuzun şu huzurlu büyüsü.
Yol öyle sonsuz olsun ki;
Sanki,
Son noktaya hiç varmayacak bilelim şu hayali yolculuğumuzu.
Ölüm sapağına,
Hiç bir hayal güzergâhı bizi götürmesin sanalım.
O en soğuk!
O en yalnız ve en korunaksız ölüm durağına...

Gülüşelim sessizce en keyiflisinden, yolcuları rahatsız etmeden.
Muavine çaktırmadan,
Zehirli bir soluk çekeriz ciğerlerimize sigara denen melanetten.
Varsın tütün koksun, izmarit tutan parmaklarımız.
Varsın, günahlarımızı andıran küllerle kirlensin, üstümüz-başımız...
Yetingenliğin hiç yeri olmasın yolculuğumuzda.
Gece boyu yıldızlar,
En masum,
En ışıltılı gözkırpmaları savursun üzerimize karanlık bakan
penceremizden.
Yolculuğun, sonsuzluğu boyunca oyalasınlar bizi öylece...

Acıkırız belki.
Hatta, uykusuz kalırız.
Ama etkisinde kalırız, mutluluk denen sonsuz ve renkli olan büyünün!
Ve hep bir türkü mırıldanır dudaklarımız aşka dair.
İşte, kulaklarımızdan giren o ezgi,
Siliverir yüreklerimize sinen dertleri.
Aynı kaderi yaşayıp,
Yaşamın dert hücrelerinde yatan yüzlerimiz,
Aniden gülümseyiverir o ezgiyle...

Ama yol hiç bitmesin...
Sevda türküleri
Ve ellerimizde titreyen plastik bardaklı yolculuğumuz hiç bitmesin.
Eğer bir uçurumda bozulursa bu büyü,
O zaman kaparız gözlerimizi, hayal sınırlarından taşarız! ...

Gel seninle uzun bir yolculuğa çıkalım.
Hayal otobüsüne iki biletim var...

   
 

Yazdırın  Favori listenize ekleyin

Gönderen : SaSkiN_CaDi Kategori : Şiir
Okunma sayısı 451 Oy veren 2 Puanı 7,5  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10